Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: BIOCHEMIA →

Odżywianie się i oddychanie
(rozwiązania biochemiczne)

Organizm człowieka, żeby żyć, potrzebuje, oprócz wody, związków organicznych zawartych w pobieranym pokarmie i tlenu, aby "spalić pokarm" z uzyskaniem energii.
Człowieka cechuje zatem cudzożywność (heterotrofia) i oddychanie tlenowe.
Nie wszystkie organizmy żywe korzystają jednak z tych rozwiązań uzyskiwania związków organicznych i energii. Oto przegląd wszystkich możliwych rozwiązań:

Istnieją 2 strategie odżywiania się: samożywność (autotrofia) i cudzożywność (heterotrofia).
Organizmy cudzożywne pobierają związki organiczne od innych organizmów. Heterotrofami są: zwierzęta, grzyby, niektóre bakterie, rośliny pasożytnicze i pierwotniaki zwierzęce.

Organizmy samożywne cechuje albo fotoautotrofia albo chemoautotrofia.
Fotoautotrofy produkują związki organiczne (cukry) z prostych związków nieorganicznych dzięki energii słonecznej, w procesie zwanym fotosyntezą.
Fotosynteza może przebiegać z wydzieleniem tlenu (u roślin, sinic i roślinnych pierwotniaków) lub bez uwalniania tlenu (u bakterii zielonych i purpurowych).
Chemoautotrofy wykorzystują do produkcji związków organicznych energię pozyskaną z utleniania związków nieorganicznych lub metanu (chemosynteza). Są nimi niektóre bakterie. Dzielimy je na:
  • bakterie nitryfikacyjne: utleniające amoniak do azotynu (rodzaj Nitrosomonas) lub azotyn do azotanu (rodzaj Nitrobacter)
  • bakterie siarkowe: utleniające siarkowodór i siarkę do siarczanu (rodzaje Thiobacillus i Sulfolobus), siarkowodór do siarki (rodzaj Beggiatoa) lub siarkę do siarczanu (rodzaj Thiotrix)
  • bakterie wodorowe: utleniające wodór do wody (np. Alcaligenes eutrophus)
  • bakterie tlenkowęglowe: utleniające tlenek węgla do dwutlenku węgla (np. Pseudomonas carboxydovorans)
  • bakterie metanowe: utleniające metan do dwutlenku węgla (np. rodzaje Methylomonas i Methylococcus)
  • bakterie żelazowe: utleniające jony żelaza II do jonów żelaza III (np. Thiobacillus ferrooxidans)
Oddychanie polega na wytwarzaniu energii użytecznej dla komórki z metabolizowania pokarmowych związków organicznych. Są 3 strategie oddychania:
  • tlenowe - jeśli ostatecznym akceptorem równoważników redukcyjnych, powstałych w wyniku metabolizowania, jest tlen.
  • fermentacja - jeśli ostatecznym akceptorem równoważników redukcyjnych, powstałych w wyniku metabolizowania, jest związek organiczny (np. fermentacja alkoholowa, mlekowa, propionowa, masłowa).
  • beztlenowe - jeśli ostatecznym akceptorem równoważników redukcyjnych, powstałych w wyniku metabolizowania, jest związek nieorganiczny, np. azotan (np. u bakterii Paracoccus denitrificans), siarczan (np. u bakterii z rodzajów Desulfovibrio, Desulfobacter), węglan lub dwutlenek węgla (np. u mikroorganizmów z rodzajów Methanobacterium, Methanococcus) lub jony żelaza III (np. u bakterii Alteromonas putrefaciens).

MACIEJ PANCZYKOWSKI

 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski