Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: ZOOLOGIA →

Gąbki (Porifera)
Jamochłony (Coelenterata)


Liczba gatunków: Gąbki - ok. 10000, Jamochłony - ok. 10000

GĄBKI - bardzo prymitywne, osiadłe, wielokomórkowe, często kolonijne zwierzęta morskie, rzadziej słodkowodne. Ciało w kształcie worka złożonego z dwóch warstw, niemających charakteru tkanki. W warstwie wewnętrznej stwierdza się charakterystyczne komórki kołnierzykowe - choanocyty, które podobne są zewnętrznie i genetycznie do jednokomórkowych wiciowców kołnierzykowych.
Mają one za zadanie napędzać i pobierać drobiny pokarmowe zawieszone w wodzie.
Brak wykształconych organów i układów. Obecność szkieletu wewnętrznego pomiędzy warstwą wewnętrzną a zewnętrzną, w skład którego może wchodzić spongina, wapień lub krzemionka. Bardzo duża zdolność do regeneracji.
Rozmnażanie bezpłciowe (pączkowanie, fragmentacja, gemmule) lub płciowe (gąbki są w większości obupłciowe).

Przedstawiciele:
  • Nadecznik stawowy - występuje w Polsce, w czystych wodach słodkich
  • Gąbka szlachetna - występuje w Morzu Śródziemnym, jest pozyskiwana w celach gospodarczych
JAMOCHŁONY - najprymitywniejsze spośród zwierząt mających tkanki. Żyją głównie w morzach, rzadziej w wodach słodkich. Ich ciała (często o symetrii promienistej) składają się z warstw: zewnętrznej (ektodermy) i wewnętrznej (endodermy). Endoderma wyściela jamę chłonąco-trawiącą. Obecne są komórki mięśniowe i siateczkowaty układ nerwowy.
Typ: Jamochłony dzielimy na:

Podtyp: Parzydełkowce - organizmy mające ramiona rozmieszczone wokół otworu gębowego oraz komórki parzydełkowe, za pomocą których porażana jest zdobycz.

Gromada: Stułbiopławy - jama chłonąco-trawiąca w kształcie pojedynczego worka. Brak twardego szkieletu. Stułbiopławy zazwyczaj przybierają występujące naprzemian formy workowatego polipa i krążkowato-dzwonkowatej meduzy (przemiana pokoleń). Polip rozmnaża się bezpłciowo (pączkowanie, strobilacja małych meduz), a meduza - płciowo. Częste są tutaj gatunki tworzące kolonie.

Przedstawiciele:
  • Stułbia płowa - występuje w Polsce, w wodach słodkich
  • Żeglarz portugalski (aretuza) - występuje w wodach tropikalnych, ma formę kolonii, która utrzymuje się na powierzchni wody dzięki efektownemu, wypełnionemu gazem, pęcherzowi.
Gromada: Krążkopławy - jama chłonąco-trawiąca podzielona na przedziały. Brak twardego szkieletu. Częsta przemiana pokoleń, z tym, że pokoleniem dominującym wielkością jest meduza (czasami brak fazy polipu).

Przedstawiciel:
Chełbia modra - występuje w Bałtyku (pospolita "meduza") i jest jedynym rodzimym gatunkiem krążkopława

Gromada: Koralowce - jama chłonąco-trawiąca podzielona na przedziały. Szkielet wewnętrzny lub zewnętrzny, wapienny. Przemiany pokoleń brak; jest tylko stadium osiadłego polipa. Gatunki ciepłolubne, morskie, zwykle rozdzielnopłciowe, bardzo często żyjące w koloniach.

Przedstawiciele:
Koral szlachetny, korale madreporowe, koral korkowiec

Jako osobna gromada parzydełkowców wyróżniane są często kubopławy. Są to organizmy podobne do krążkopławów, ale mające graniaste meduzy i bardzo sprawnie pływające. Kubopławem jest osa morska - kostkomeduza zawierająca jad śmiercionośny również dla ludzi.

Podtyp: Żebropławy - organizmy morskie o dwóch prostopadłych płaszczyznach symetrii. Są pozbawione parzydełek. Poruszają się za pomocą grup wici ułożonych wzdłuż 8 pasm żeberek na zewnętrznej stronie ciała.
Przedstawiciel: pas Wenery
  Następna →
 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski