Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Słownik przyrodniczy

Nadciekłość

Nadciekłość - stan cieczy, w którym jest ona pozbawiona lepkości. Warstwy takiej cieczy płyną bez tarcia wewnętrznego, czyli bez żadnych strat energii.
Nadciekłość obserwuje się w temperaturach niewiele wyższych niż 0 kelwinów (w pobliżu zera bezwzględnego). Zjawisko to tłumaczy się tworzeniem się w cieczy kondensatu bozonowego, złożonego z wielu atomów lub cząsteczek, zajmujących stan o najniższej energii.

Nadmanganian potasu

Nadmanganian potasu (KMnO4) - ciemnofioletowe kryształy, dobrze rozpuszczalne w wodzie. Silny utleniacz, który znalazł zastosowanie w chemii organicznej i w analizie chemicznej. Ma właściwości bakteriobójcze i grzybobójcze. Jego roztwór stosowany jest do odkażania ran i gardła.
Z nadmanganianu potasu można otrzymać tlen przez termiczny rozkład lub w reakcji z wodą utlenioną.

Nadprzewodnictwo

Nadprzewodnictwo - stan materiału, w którym jest on pozbawiony oporu elektrycznego. Nadprzewodnikami mogą być niektóre pierwiastki (większość metali, fulereny), stopy i tlenkowe materiały ceramiczne.
Przyczyną nadprzewodnictwa jest tworzenie się ze swobodnych elektronów tzw. par Coopera, w temperaturach poniżej tzw. temperatury krytycznej, charakterystycznej dla danego materiału. Pary Coopera, złożone zawsze z 2 elektronów, są bozonami i są sprzęgnięte z drganiami harmonicznymi sieci krystalicznej (co daje im stabilność). Pary Coopera tworzą kondensat bozonowy, w którym wszystkie bozony zajmują stabilny stan o określonej energii i potrafią poruszać się w sieci krystalicznej bez zmian (strat) energii.
Do tej pory nie udało się uzyskać nadprzewodników w temperaturze pokojowej. Istnieją nadprzewodniki niskotemperaturowe, o temperaturach krytycznych poniżej 77 K (temp. wrzenia ciekłego azotu) i nadprzewodniki wysokotemperaturowe (ceramiczne), o temperaturach krytycznych wyższych niż 77 K (90-125 K).
Nadprzewodnictwo zostało odkryte w 1911 roku przez holenderskiego fizyka Heike Kamerlingha-Onnesa.

 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski