Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: ZWIĄZKI CZYNNE ROŚLIN →

Róża dzika
(łac. Rosa canina)


Róża dzika jest znana od czasów ludzi pierwotnych, którzy to traktowali jej owoce jako codzienne pożywienie. Płatki róży stanowiły bardzo popularne pachnidło dalekiego Wschodu. Starożytni Rzymianie wypełniali płatkami poduszki, co miało ich usypiać i uspokajać. Róża dzika jest bardzo obfitym źródłem witaminy C (kwas L-askorbowy). Zawiera jej 20-30 razy więcej niż cytryna, kilkanaście razy więcej niż czarna porzeczka i ponad sto razy więcej niż jabłko. Flawonoidy zawarte w róży chronią witaminę C przed utlenieniem, ale długotrwałe suszenie surowca powoduje duże straty tej witaminy (do 80% strat).

Surowiec: owoc
Zawarte substancje: kwas L-askorbinowy (typ: lakton kwasu 2-keto-L-gulonowego), witamina P (bioflawonoidy), astragalina, izokwercytryna, tylirozyd, garbniki, pektyny, kwas cytrynowy, kwas jabłkowy.
Działanie: przeciwszkorbutowe, szkorbut to niedobór witaminy C (→kwas L-askorbinowy), przeciwkrwotoczne (uszczelnianie naczyń krwionośnych →kwas L-askorbinowy, witamina P), przeciwmiażdżycowe (→kwas L-askorbinowy), ściągające (→garbniki), moczopędne, żółciopędne, ogólnie wzmacniające.


witamina C

róża dzika
Róża dzika

← Poprzednia   Następna →
 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski