Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: ZWIĄZKI CZYNNE ROŚLIN →

Pokrzyk wilcza jagoda
(łac. Atropa belladonna)


Pokrzyk w dużych dawkach jest silnie toksyczny dla ludzi. Notowane były przypadki zatruć śmiertelnych, szczególnie jagodami. Co ciekawe, kozy i bażanty mogą jeść liście pokrzyku w dużych ilościach, bo prawdopodobnie ich soki trawienne zawierają enzym rozkładający alkaloidy tropanowe tej rośliny. Nazwa łacińska „atropa” pochodzi od jednej z mitologicznych bogiń losu ludzkiego – Atropos. Miała ona za zadanie przecinać nić ludzkiego żywota. Nazwa więc ma związek z dużą toksycznością wilczej jagody. W oftalmologii stosuje się racemat głównego alkaloidu pokrzyku: hioscyjaminy – atropinę do rozszerzania źrenicy oka.

Surowiec: liść i korzeń
Zawarte substancje: hioscyjamina (typ: alkaloid tropanowy), apoatropina, beladonina, skopolamina, pirydyna, N-metylopirydyna, N-metylopirolidyna.
Działanie: przeciwskurczowe, przeciwbólowe wykorzystywane w kamicy nerkowej i żółciowej, astmie i kolce jelitowej. Hioscyjamina poraża układ przywspółczulny, blokując receptory cholinergiczne. Objawia się to m.in. rozszerzaniem źrenicy oka i zmniejszonym wydzielaniem soków trawiennych. Ten ostatni objaw działania hioscyjaminy wykorzystano w leczeniu choroby wrzodowej.


hioscyjamina

← Poprzednia   Następna →
 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski