Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: ZWIĄZKI CZYNNE ROŚLIN →

Mydlnica lekarska
(łac. Saponaria officinalis)


Starożytni używali korzenia mydlnicy do mycia, gdyż roztarty pieni się wskutek istnienia w nim powierzchniowo czynnych saponin. Stąd wywodzi się łacińska (i też polska) nazwa mydlnicy; „sapo” po łacinie znaczy „mydło”. Słowianie używali jako mydło roztartych łodyg mydlnicy. W medycynie ludowej używano ją jako środek wykrztuśny i żółciopędny. Płukano jej wywarem gardło przy anginie.

Surowiec: korzeń
Zawarte substancje: gypsogenina (typ: triterpen), saponiny: saponazyd A, saponazyd D.
Działanie: wykrztuśne (→saponiny), żółciopędne. Nadmiar przyjętego wywaru może spowodować nudności i wymioty.


gypsogenina

mydlnica lekarska
Mydlnica lekarska

← Poprzednia   Następna →
 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski