Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: ZWIĄZKI CZYNNE ROŚLIN →

Mięta pieprzowa
(łac. Mentha piperita)


Gatunek ten jest mieszańcem dwóch gatunków: mięty nadwodnej i mięty zielonej. Mięta znana była już w starożytności. Używali jej starożytni Chińczycy, a starożytni Egipcjanie stosowali ją przy balsamowaniu zwłok. Jest o niej również wzmianka w papirusie Ebersa. Uczniowie rzymskich filozofów wieńczyli sobie nią głowy, bo uważano wtedy, że pobudza ona do myślenia. W medycynie ludowej używano jej jako lek uspokajający i przeciwbólowy. Inny gatunek - mięta kędzierzawa przykładana była do piersi karmiącej matki by wstrzymać u niej laktację.

Surowiec: liść
Zawarte substancje: mentol (typ: monoterpen), mentofuran, menton, octan mentolu, walerianian mentolu, felandren, pinen, cyneol, piperyton, jasmon, garbniki (6-12%), flawonoidy.
Działanie: pobudzające trawienie i łaknienie, przeciwbakteryjne, uspokajające, żółciopędne, rozkurczowe. Mentol ma właściwość oddziaływania na receptory zimna wywołując uczucie chłodu, co wykorzystano przy produkcji napojów orzeźwiających i gum do żucia.


mentol

← Poprzednia   Następna →
 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski