Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: PIERWIASTKI CHEMICZNE →

Bizmut
(liczba atomowa: 83)

Symbol chemiczny: Bi
Nazwa łacińska: Bismutum
Nazwa angielska: Bismuth
Pochodzenie nazwy: od niemieckiego słowa weissmut, znaczącego "biała masa". Bizmut jest srebrzystym metalem.
Odkrycie: znany od czasów starożytnych
Gęstość (g/cm3): 9,81
Właściwości fizyczne: metal, srebrzysty o różowym odcieniu, kruchy
Typowa wartościowość: 3
Stopnie utlenienia: +3, -5, -3
Aktywność chemiczna: średnia, po podgrzaniu reaguje z tlenem i wodorem. Rozpuszcza się w kwasach utleniających.
Temperatura topnienia (0C): 271,4
Temperatura wrzenia (0C): 1564
Typ przewodzenia: przewodnik
Właściwości magnetyczne: diamagnetyk
Powszechność w skorupie ziemskiej (%wag): 2 x 10-5
Powszechność w organizmie ludzkim (%wag): -
Liczba znanych izotopów: 29 w tym trwałych: 1 (bardzo słabo promieniotwórczy)
Zastosowanie: do wyrobu łatwo topliwych stopów (np. metal Wooda, stop Rosego), do pomiaru pól magnetycznych (bo przewodnictwo bizmutu zależy od natężenia pola magnetycznego). Selenek i tellurek bizmutu to znane półprzewodniki. Azotan bizmutylu BiO(NO3) wykorzystywany jest w dermatologii, a chlorek bizmutylu - w radiologii jako kontrast.

← Poprzednia  Następna →
 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski