Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: PIERWIASTKI CHEMICZNE →

Cer
(liczba atomowa: 58)

Symbol chemiczny: Ce
Nazwa łacińska: Cerium
Nazwa angielska: Cerium
Pochodzenie nazwy: na cześć rzymskiej bogini Ceres
Odkrycie: 1803 r. przez Niemca - Martina Klaprotha i niezależnie przez Szwedów - Jönsa Berzeliusa i Wilhelma von Hisingera.
Gęstość (g/cm3): 6,77
Właściwości fizyczne: metal, stalowoszary, miękki, kowalny i ciągliwy
Typowa wartościowość: 3
Stopnie utlenienia: +4, +3
Aktywność chemiczna: średnia, reaguje w podwyższonej temperaturze z wodą, tlenem, azotem i siarką. Rozpuszcza się w kwasach.
Temperatura topnienia (0C): 804
Temperatura wrzenia (0C): 3470
Typ przewodzenia: przewodnik
Właściwości magnetyczne: paramagnetyk
Powszechność w skorupie ziemskiej (%wag): 0,0046
Powszechność w organizmie ludzkim (%wag): -
Liczba znanych izotopów: 30 w tym trwałych: 4
Zastosowanie: do wyrobu kamieni iskrzących zapalniczek (w stopie z lantanem lub żelazem). Azotek ceru jest środkiem przeciwwymiotnym, dwutlenek ceru używany jest do odbarwiania szkła, a molibdenian i wolframian ceru służą jako barwniki porcelany.

← Poprzednia  Następna →
 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski