Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: PIERWIASTKI CHEMICZNE →

Cyna
(liczba atomowa: 50)

Symbol chemiczny: Sn
Nazwa łacińska: Stannum
Nazwa angielska: Tin
Pochodzenie nazwy: od sanskryckiego słowa stas, znaczącego "stały".
Odkrycie: znana od starożytności
Gęstość (g/cm3): 7,28
Właściwości fizyczne: metal, srebrzysty, miękki, kowalny i ciągliwy (poniżej 13 0C przechodzi w inną odmianę alotropową - szarą cynę, mającą postać szarego proszku)
Typowa wartościowość: 4
Stopnie utlenienia: +4, +2
Aktywność chemiczna: średnia, reaguje po podgrzaniu z tlenem, fluorowcami, siarką i wodorem. Rozpuszcza się w silnych kwasach i zasadach.
Temperatura topnienia (0C): 232
Temperatura wrzenia (0C): 2270
Typ przewodzenia: przewodnik
Właściwości magnetyczne: paramagnetyk
Powszechność w skorupie ziemskiej (%wag): 0,004
Powszechność w organizmie ludzkim (%wag): 2 x 10-4
Liczba znanych izotopów: 32 w tym rekordowa liczba trwałych: 10
Zastosowanie: jako składnik stopu - brązu (wraz z miedzią), do wyrobu stopów do lutowania, do pokrywania puszek wykorzystywanych w przemyśle spożywczym. Używana jest też w przemyśle lotniczym (stop z tytanem). Dwutlenek cyny stosuje się przy produkcji szkła mlecznego, a siarczek cynowy służy jako sztuczna pozłota.

← Poprzednia  Następna →
 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski