Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: PIERWIASTKI CHEMICZNE →

Selen
(liczba atomowa: 34)

Symbol chemiczny: Se
Nazwa łacińska: Selenium
Nazwa angielska: Selenium
Pochodzenie nazwy: od greckiego słowa Selene, znaczącego "Księżyc". Związki selenu znajdowano razem ze związkami telluru (łac. Tellus - Ziemia).
Odkrycie: 1817 r. przez Szweda - Jönsa Berzeliusa
Gęstość (g/cm3): 4,79
Właściwości fizyczne: niemetal, tworzy 3 odmiany alotropowe: selen szary o metalicznym połysku, selen czerwony i selen bezpostaciowy.
Typowa wartościowość: 4
Stopnie utlenienia: +6, +4, -2
Aktywność chemiczna: wysoka, w temperaturze pokojowej reaguje z fluorowcami, kwasami utleniającymi i silnymi zasadami. Po ogrzaniu reaguje z tlenem, wodorem i metalami (selenki).
Temperatura topnienia (0C): 217
Temperatura wrzenia (0C): 685
Typ przewodzenia: izolator (selen szary - półprzewodnik)
Właściwości magnetyczne: diamagnetyk
Powszechność w skorupie ziemskiej (%wag): 10-5
Powszechność w organizmie ludzkim (%wag): 2 x 10-5
Liczba znanych izotopów: 24 w tym trwałych: 6
Zastosowanie: w prostownikach i fotokomórkach (selen szary). Selen czerwony używany jest do barwienia szkła. Selenian sodu jest silnym środkiem owadobójczym.

← Poprzednia  Następna →
 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski