Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: PIERWIASTKI CHEMICZNE →

Cynk
(liczba atomowa: 30)

Symbol chemiczny: Zn
Nazwa łacińska: Zincum
Nazwa angielska: Zinc
Pochodzenie nazwy: od łacińskiego słowa zincum, znaczącego "bielmo, biały". Cynk jest srebrzysty, a jego sole - zazwyczaj białe.
Odkrycie: 1746 r. przez Niemca - Andreasa Marggrafa
Gęstość (g/cm3): 7,14
Właściwości fizyczne: metal, srebrzysty o niebieskawym odcieniu, średnio twardy i ciągliwy
Typowa wartościowość: 2
Stopnie utlenienia: +2
Aktywność chemiczna: średnia, reaguje z kwasami nieutleniającymi i utleniającymi, a także z mocnymi zasadami. Po ogrzaniu wchodzi w reakcje z tlenem, fosforem, azotem i fluorowcami.
Temperatura topnienia (0C): 419,5
Temperatura wrzenia (0C): 907
Typ przewodzenia: przewodnik
Właściwości magnetyczne: diamagnetyk
Powszechność w skorupie ziemskiej (%wag): 0,004
Powszechność w organizmie ludzkim (%wag): 0,0025
Liczba znanych izotopów: 23 w tym trwałych: 5
Zastosowanie: do powlekania metali warstwą ochronną, do wytwarzania baterii i ogniw. Związki cynku znajdują zastosowanie w malarstwie (tlenek - biel cynkowa), w lecznictwie (tlenek, siarczan) i do impregnacji drewna (siarczan). Siarczek cynku (ZnS) ma zdolność fosforyzowania po naświetleniu wiązką elektronów, więc stosowany był jako luminofor w kineskopach telewizyjnych.

← Poprzednia  Następna →
 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski