Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: PIERWIASTKI CHEMICZNE →

Miedź
(liczba atomowa: 29)

Symbol chemiczny: Cu
Nazwa łacińska: Cuprum
Nazwa angielska: Copper
Pochodzenie nazwy: od nazwy wyspy Cypr, gdzie w starożytności wydobywano ten pierwiastek.
Odkrycie: znana od czasów prehistorycznych
Gęstość (g/cm3): 8,95
Właściwości fizyczne: metal, czerwonobrązowy, kowalny i ciągliwy
Typowa wartościowość: 2
Stopnie utlenienia: +2, +1
Aktywność chemiczna: niska, reaguje z kwasami utleniającymi. Po ogrzaniu wchodzi w reakcje z tlenem. W obecności wilgoci i dwutlenku węgla pokrywa się zieloną patyną (węglany).
Temperatura topnienia (0C): 1083
Temperatura wrzenia (0C): 2570
Typ przewodzenia: przewodnik
Właściwości magnetyczne: diamagnetyk
Powszechność w skorupie ziemskiej (%wag): 0,01
Powszechność w organizmie ludzkim (%wag): 0,0004
Liczba znanych izotopów: 18 w tym trwałych: 2
Zastosowanie: do wyrobu kabli elektrycznych i blach. Jako składnik użytecznych stopów: brązu (z cyną), mosiądzu (z cynkiem) i konstantanu (z niklem). Związki miedzi służą do wyrobu farb (siarczan, chlorek), do barwienia szkła i porcelany (tlenek I) oraz jako środki grzybobójcze (siarczan).

← Poprzednia  Następna →
 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski