Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: PIERWIASTKI CHEMICZNE →

Kobalt
(liczba atomowa: 27)

Symbol chemiczny: Co
Nazwa łacińska: Cobaltum
Nazwa angielska: Cobalt
Pochodzenie nazwy: od niemieckiego słowa kobold, znaczącego "gnom, skrzat".
Odkrycie: 1737 r. przez Szweda - Georga Brandta
Gęstość (g/cm3): 8,9
Właściwości fizyczne: metal, srebrzystobiały o niebieskawym połysku, twardy i wytrzymały
Typowa wartościowość: 2
Stopnie utlenienia: +3, +2
Aktywność chemiczna: średnia, reaguje z kwasami nieutleniającymi. Po ogrzaniu wchodzi w reakcje z tlenem, fluorowcami i siarką.
Temperatura topnienia (0C): 1495
Temperatura wrzenia (0C): 3100
Typ przewodzenia: przewodnik
Właściwości magnetyczne: ferromagnetyk (temperatura Curie: 1121oC)
Powszechność w skorupie ziemskiej (%wag): 0,004
Powszechność w organizmie ludzkim (%wag): 2 x 10-6
Liczba znanych izotopów: 15 w tym trwałych: 1
Zastosowanie: jako dodatek do stali zwiększający jej twardość i odporność na wysokie temperatury. Promieniotwórczy izotop kobalt-60 znalazł zastosowanie w lecznictwie nowotworów (radioterapia). Związki kobaltu stosowane są jako barwniki szkła i ceramiki (tlenek II, krzemian).

← Poprzednia  Następna →
 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski