Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: PIERWIASTKI CHEMICZNE →

Glin
(liczba atomowa: 13)

Symbol chemiczny: Al
Nazwa łacińska: Aluminium
Nazwa angielska: Aluminum
Pochodzenie nazwy: od łacińskiego słowa alumen, co znaczy "ałun" - czyli jedną z soli, w której występuje glin.
Odkrycie: 1825 r. przez Duńczyka - Hansa Oersteda
Gęstość (g/cm3): 2,7
Właściwości fizyczne: metal o srebrzystej barwie, kowalny i ciągliwy
Typowa wartościowość: 3
Stopnie utlenienia: +3
Aktywność chemiczna: średnia, w temperaturze pokojowej reaguje z kwasem solnym i siarkowym oraz wodorotlenkami litowców, po podgrzaniu - z tlenem i wodą. Nie reaguje z kwasem azotowym.
Temperatura topnienia (0C): 660
Temperatura wrzenia (0C): 2467
Typ przewodzenia: przewodnik
Właściwości magnetyczne: paramagnetyk
Powszechność w skorupie ziemskiej (%wag): 8,3 (rekord wśród metali)
Powszechność w organizmie ludzkim (%wag): 0,00005
Liczba znanych izotopów: 13 w tym trwałych: 1
Zastosowanie: jako składnik lekkich stopów, do wyrobu naczyń, przewodów elektrycznych, luster, folii pakującej i puszek. Siarczan glinu stosowany jest w medycynie jako środek ściągający, a tlenek glinu służy do produkcji sztucznych kamieni szlachetnych oraz materiałów ogniotrwałych i szlifierskich.

← Poprzednia  Następna →
 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski