Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: PIERWIASTKI CHEMICZNE →

Bor
(liczba atomowa: 5)

Symbol chemiczny: B
Nazwa łacińska: Borum
Nazwa angielska: Boron
Pochodzenie nazwy: od nazwy jednej z jego soli - boraksu. Boraks po arabsku znaczy "biały".
Odkrycie: 1808 r. przez Francuzów - Josepha Gay-Lussaca i Louisa Thenarda
Gęstość (g/cm3): 2,35
Właściwości fizyczne: półmetal, czarnoszarej barwy, twardy
Typowa wartościowość: 3
Stopnie utlenienia: +3
Aktywność chemiczna: niska, w wysokich temperaturach reaguje z tlenem, azotem, fluorowcami, kwasem azotowym i mocnymi zasadami.
Temperatura topnienia (0C): 2100
Temperatura wrzenia (0C): 3700
Typ przewodzenia: izolator
Właściwości magnetyczne: diamagnetyk
Powszechność w skorupie ziemskiej (%wag): 0,0009
Powszechność w organizmie ludzkim (%wag): 0,00002
Liczba znanych izotopów: 9 w tym trwałych: 2
Zastosowanie: jako dodatek do stali, zwiększający jej twardość. Związki boru są stosowane do wyrobu szkła, emalii i lutowania (boraks), do dezynfekcji (kwas borowy), jako środek ścierny (węglik boru) i jako paliwo rakietowe (borowodory). Azotek boru (BN) jest drugą pod względem twardości znaną człowiekowi substancją, po diamencie, więc używa się go do wyrobu ostrzy narzędzi skrawających.

← Poprzednia  Następna →
 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski