Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: BIOLOGIA MOLEKULARNA →

Choroba wrzodowa

Choroba wrzodowa objawia się ubytkami w błonie śluzowej wyściełającej wewnętrzną stronę żołądka lub dwunastnicy. Odsetek ludzi, którzy w którymkolwiek okresie swego życia zapadli na to schorzenie wynosi 10%. Około 2/3 przypadków choroby wrzodowej dotyczy dwunastnicy. Wrzody żołądka dotykają w tym samym stopniu mężczyzn jak i kobiety, natomiast na wrzody dwunastnicy ponad 2-krotnie częściej zapadają mężczyźni.

Przyczyną choroby wrzodowej jest zaburzenie równowagi pomiędzy czynnikami chroniącymi śluzówkę żołądka (ślina, warstwa ochronna cukrów, pokarm, prostaglandyny: PGE1, PGE2, PGI2) a czynnikami agresji (kwas solny, gastryna), na korzyść tych ostatnich.
Głównymi przyczynami zaburzenia tej równowagi są:
  • nadużywanie NLPZ (niesterydowych leków przeciwzapalnych, np.: kwasu acetylosalicylowego, ibuprofenu, naproksenu, ketoprofenu, indometacyny, diklofenaku)
  • obecność w żołądku lub dwunastnicy bakterii Helicobacter pylori
  • czynniki genetyczne
Wiadomo, że niesterydowe leki przeciwzapalne hamują enzym uczestniczący w syntezie ochronnych prostaglandyn.
Obecność bakterii Helicobacter pylori towarzyszy prawie wszystkim przypadkom owrzodzeń dwunastnicy i 70% przypadków wrzodów żołądka. Jej obecność w przewodzie pokarmowym nie oznacza jednak, że choroba się rozwinie (w Polsce 70% populacji jest zakażone, a choruje 10%).
Prawdopodobnie wszystko zależy od tego z jakim szczepem Helicobacter ma się do czynienia, a także od obecności innych czynników.
Bakteria ta może wywołać silną reakcję immunologiczną, której efektem jest nadmierne wydzielanie gastryny w żołądku. Gastryna - czynnik agresji - stymuluje nadprodukcję kwasu solnego - bezpośredniego sprawcy ubytku w błonie śluzowej.

Do czynników genetycznych, zwiększających podatność na chorobę wrzodową, zaliczamy:
  • zwiększoną (z natury) liczbę komórek okładzinowych żołądka, produkujących kwas solny
  • grupę krwi 0, z którą związana jest obecność antygenu ułatwiającego bakterii Helicobacter pylori przyleganie do komórek nabłonka żołądka
Wpływ alkoholu i stresu na rozwój wrzodów nie został jeszcze naukowo udowodniony.

Objawami choroby wrzodowej są:
  • piekący lub tępy ból brzucha
  • nudności
  • wymioty
W niektórych przypadkach schorzenie przebiega bezobjawowo.
Powikłania choroby wrzodowej to przede wszystkim: zrakowacenie wrzodu, krwawienie z wrzodu (mogące prowadzić do anemii) lub przedziurawienie żołądka (kończące się zapaleniem otrzewnej).

W leczeniu wrzodów stosuje się odpowiednią dietę (unikanie pokarmów tłustych i smażonych oraz gorących napojów), blokery wydzielania kwasu solnego i antybiotyki (przy stwierdzonej infekcji Helicobacter pylori). W opornych przypadkach pacjent poddany zostaje operacyjnemu wycięciu wrzodu.

MACIEJ PANCZYKOWSKI

 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski