Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: BIOLOGIA MOLEKULARNA →

Autyzm

Autyzm (zespół Kannera, syndrom Kannera) to złożony zespół chorobowy, którego pierwsze objawy można zaobserwować u dzieci około 3 roku życia. Występuje on z częstością 0,2% - 0,6%; dwa razy rzadziej u dziewczynek niż u chłopców.
Do charakterystycznych objawów tego syndromu należą:
  • izolowanie się (preferencja samotności)
  • obojętność na bodźce zewnętrzne
  • trudności w odczytywaniu emocji i uczuć innych ludzi
  • brak umiejętności mówienia lub zaburzenia mowy
  • obsesyjne, automatyczne powtarzanie tych samych czynności
  • brak akceptacji zmian w otoczeniu (reakcja na zmiany lękowa lub agresywna)
  • napady padaczkowe (20-40% przypadków)
Przyczyny autyzmu nie są jednoznacznie określone. Najprawdopodobniej dziedziczona jest skłonność do wystąpienia zaburzeń autystycznych. Czasami może wystarczyć działanie samych czynników zewnętrznych, np. gluten w diecie przy braku tolerancji tej substancji, urazy mózgu, zapalenie mózgu lub opon mózgowo-rdzeniowych, toksoplazmoza, różyczka u matki podczas ciąży lub zatrucie metalami ciężkimi.

Autyzm nie jest na dzień dzisiejszy wyleczalny, ale można łagodzić jego objawy za pomocą terapii: muzyką, twórczością artystyczną, tańcem i kontaktem ze zwierzętami (delfiny, koty, psy). Dużo dają też specjalne lekcje mowy. Czasem stosuje się leczenie farmakologiczne (leki antypsychotyczne lub - jeśli trzeba - przeciwpadaczkowe).

Za łagodną formę autyzmu uważa się często zespół Aspergera. Ludzie z tym syndromem mają trudności w kontaktach towarzyskich, związane z nieumiejętnością odczytywania i nadawania informacji niewerbalnych. Potrafią obsesyjnie interesować się czymś i nie tolerują zmian otoczenia i schematów życia. Nierzadko występuje niezdarność ruchowa (w tym manualna).
Nie mają oni takich problemów z mową jak autycy, a ich rozwój poznawczy i intelektualny jest niezaburzony, a czasem wybitny (szczególnie w przedmiotach ścisłych).
To sprawia, że ludzi z syndromem Aspergera określa się niekiedy jako jednostki nietypowe (a nie chore), których specyfika i talent może mieć większą wartość dla społeczeństw i cywilizacji niż działalność jednostek typowych, normalnych.

MACIEJ PANCZYKOWSKI

 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski