Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: BIOCHEMIA →

Sylimaryna

Sylimaryna to nazwa substancji izolowanej z nasion ostropestu plamistego (Sylibum marianum) - rośliny z rodziny astrowatych, pochodzącej z terenów nad Morzem Śródziemnym.
W skład sylimaryny wchodzi przede wszystkim sylibina (40-50%), a także izosylibina, sylidionina i sylichrystyna. Wszystkie te związki chemiczne należą do ciekawej grupy flawonolignanów (w swej strukturze zawierają elementy charakterystyczne dla flawonoidów i lignanów).

sylibina

Sylibina wykazuje największą aktywność biologiczną. Chroni wątrobę przed toksynami, zwłaszcza takimi jak np.: α-amanityna i faloidyna (toksyny muchomora sromotnikowego) i wczesne jej podanie może zapobiec zatruciu śmiertelnemu.
Ponadto, wpływa ona regenerująco na wątrobę, gdyż stymuluje syntezę rRNA i biosyntezę białka w jej komórkach. Wywiera też efekt przeciwzapalny przez hamowanie syntezy prostaglandyn. Jest wskazana przy chronicznych zapaleniach i marskości wątroby.

Sylimaryna jest słabo rozpuszczalna w wodzie. Wchłaniana jest z przewodu pokarmowego w 20-50%. Cechuje ją bardzo niska toksyczność, także przy dłuższym podawaniu (np. miesiącami). Najbardziej znanym produktem leczniczym, zawierającym sylimarynę, jest Sylimarol.

MACIEJ PANCZYKOWSKI

 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski