Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: BIOCHEMIA →

Czym pachnie siano ?

Substacją, która nadaje sianu przyjemny zapach jest kumaryna. Chemicznie jest to benzo-α-piron. Wyizolowany, ma on postać bezbarwnych, wonnych kryształów.
W roślinach stwierdza się występowanie prekursora kumaryny - kwasu orto-hydroksy-cis-cynamonowego. Podczas suszenia kwas ten tworzy wewnętrzny ester (tzw. lakton), gdyż jego grupa kwasowa COOH reaguje z jego grupą fenolową OH, z wydzieleniem wody. Ten lakton to właśnie kumaryna.

kumaryna

Kwas orto-hydroksy-cis-cynamonowy występuje w około 80 gatunkach roślin z rodziny traw (np. w żubrówce), motylkowatych (np. w nostrzyku, koniczynie), marzanowatych (np. w marzance wonnej) i jasnotowatych.

Kumaryna ma działanie uspokajające, rozkurczowe i przeciwobrzękowe, ale w lecznictwie nie stosuje się jej, bo jest zbyt toksyczna. Wywołuje marskość wątroby, a przypuszczalnie nawet raka tego narządu. Służy więc ona, w małych ilościach, jedynie jako środek zapachowy w przemyśle mydlarskim, perfumeryjnym i spirytusowym.

Na uwagę zasługuje również związek o nazwie dikumarol. Powstaje on w procesie gnicia siana. Ma budowę symetryczną i jest dimerem, w którym można wyróżnić 2 jednostki, będące pochodnymi kumaryny.

dikumarol

Dikumarol hamuje koagulację krwi, więc nazywany jest czasem antywitaminą K. Znajduje on zastosowanie jako lek przeciwkrzepliwy.

MACIEJ PANCZYKOWSKI

 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski