Nauki przyrodnicze
MENU
STRONA GŁÓWNA
Przyroda polska
Zdjęcia natury
Fizyka teoretyczna
Biologia teoretyczna
Biochemia
Biologia molekularna
Ornitologia
Rośliny Polski
Botanika
Zoologia
Internetowe ZOO
Związki czynne roślin
Pierwiastki
chemiczne
Chemia nieorg.
Chemia organiczna
Ciekawostki
biologiczne
Ciekawostki
fizyczne
Ciekawostki
chemiczne
Ciekawe książki
Ciekawe strony www
Słownik

INFO
INFO O AUTORZE
KONTAKT

Do działu: BIOCHEMIA →

Miłorząb - naturalny lek na pamięć

Miłorząb japoński (Ginkgo biloba), zwany też chińskim lub dwuklapowym, jest drzewem, które rdzennie w Polsce nie występowało. Jego ojczyzną są południowo-wschodnie Chiny.
Roślina ta jest jedynym obecnie przedstawicielem rodziny miłorzębowatych - grupy roślin, która przeżywała ewolucyjny rozkwit w kredzie, 100 mln lat temu. Do dzisiaj przetrwał tylko miłorząb japoński (w mało zmienionej formie), więc bywa on czasem nazywany żywą skamieliną.
Drzewo to jest chętnie sadzone w parkach i ogrodach Polski. Wybiera się głównie osobniki męskie, bo dojrzałe nasiona (związane z osobnikami żeńskimi) wydają nieprzyjemną woń kwasu masłowego.

miłorząb japoński
Miłorząb japoński

Źródłem związków czynnych miłorzębu są jego liście. Stwierdza się w nich przede wszystkim biflawonoidy i flawonoidy. W mniejszych ilościach zawierają one związki diterpenowe (ginkgolidy) oraz seskwiterpenowe (bilobalid).

Jeśli chodzi o biflawonoidy, to w większych ilościach występują: bilobetyna i ginkgetyna. Związki te mają działanie rozkurczające naczynia krwionośne, czyli obniżają ciśnienie i poprawiają przepływ krwi. Dotyczy to nie tylko naczyń serca, ale głównie tych obwodowych - np. w mózgu. Biflawonoidy są też wydajnymi antyoksydantami (przeciwutleniaczami), czyli wymiatają z organizmu wolne rodniki, mogące powodować groźne mutacje i prowadzić do nowotworu, lub utleniać LDL (zły cholesterol) i prowadzić do miażdżycy.
Ponadto, ginkgolidy działają antyagregacyjnie na płytki krwi, co utrudnia powstawanie zakrzepów.

biflawonoidy

Liście miłorzębu zawierają w większych ilościach następujące flawonoidy: rutyna, kwercetyna, kemferol i luteolina. Rutyna ma wyraźne działanie wzmacniające i uszczelniające naczynia włosowate, więc zapobiega lokalnym krwawieniom i żylakom. Pozostałe związki w mniejszym lub większym stopniu wykazują, typowe dla flawonoidów, działanie przeciwutleniające, rozkurczające naczynia krwionośne i zapobiegające agregacji płytek krwi.

Charakterystycznie działające substancje czynne miłorzębu znalazły zastosowanie w profilaktyce i leczeniu miażdżycy, zatorów, udarów, a nawet nowotworów. Zbawienny wpływ na krążenie obwodowe mózgu wykorzystuje się w leczeniu zaników pamięci, spowodowanych słabym przepływem krwi. Biflawonoidy i flawonoidy, zawarte w surowcu, są wyjątkowo mało toksyczne, więc działanie wyciągów z liści miłorzębu jest równie wyraźne, co łagodne.
Z tego względu miłorząb japoński zwany też bywa "drzewkiem życia".

MACIEJ PANCZYKOWSKI

 Autor wortalu: Maciej Panczykowski, Copyright © 2003-2018 by Maciej Panczykowski